p. 112 is referenced many times in Greg or Chatziphotis
ό ' Αθανάσιος Ιερομόναχος, δστις έποίησε κυντάχιον εϊς τήν Θεοτόκον υπέρ τοΰ έν ειρκτή όνιος Καισαρίου Λαχόντε (Σάθα, ΝΦ· 501 — 5) ό Θωμάς Ρόδιο; (αΰιόθι 810) καί άλλοι, περί ών ίδέ τά έμά < Ροδιαπά». Πάντως υπήρχε καί σχολειον έν τή πλουσίι* Μονή τοΰ Άρ:αμίτου, ήιις ήτο χτίσμα ιοΰ Γ αίώνος χαί καιά τόν 1Β' αιώνα
διεβίωοεν έν αυτή ό Νικηφόρος Βλεμμίδη; ό Βυζάντιος λόγιος, άσχολονμενυς περί τά φιλοσοφικά καί θεολογικά, άλλ’ έλλείψει πηγών έπέχομεν περί τής έν Ρόδφ παραμονής τοΰ Βλεμμίδου (Ροδιακά 40 έξ.) Σύμης9 αΰτη Ιδρυθη ύπό τοΰ Συμαίου Συγκέλλου Καλλιστράτου Γεωργάρη κατά τά μέσα 1Η' αίώνος έν Άγίφ Μαρίνη too Αΐ“ γενιον (Λιγή αρχαίος Δήμος Σύμης) προς διάκρισιν τών άλλων όμυ>νόμων μονυδρίων. Διδάσκαλοι αυτής έχρημάτισαν ό Γεράσιμος η Γρηγόριος Κερκυραιος, ύφ* δν έδιδάχθη ό είτα τήν Ιατρικήν εν Παταβίφ μετά τοΰ 1. Καποδιστρίου σπουδάσας καί άδικον θάνατον ευρών τφ 1830, κατά τόν από Σύρον ε»ς Αίγιναν πλοΰν, Κωισταν*
Athanasius the Hieromonk, who composed a hymn to the Theotokos in favor of the merciful Caesarian Lachontes (Satha, NF; 501 — 5); Thomas Rhodius; (died 810) and others, about whom see our < Rhodiapa". However, there was also a school in the rich* Monastery of Aramitos, which was built in the 1st century and where Nikephoros Blemmides lived in it in the 12th century; The Byzantine scholar, concerned with philosophy and theology, but in the absence of sources, we come to the Rhodes residence of Vlemmidos (40 years of Rhodes) of
Symi9, which was founded by Symaeus Synkellos Kallistratos Georgaris in the middle of the 18th century in Aghia Marini to Ai“ Genion (a small ancient municipality of Symi) to distinguish it from the other homonymous monastic orders. Its teachers included
Gerasimos and Gregory of Corfu, who later studied Medicine in Patavius after the 1st Kapodistrians and died an unjust death in 1830, according to the Syrian Aegina sailed, Koistan*
— 113 -
τίνος Βαρδαλάχος (1775—1830) Ix Χίου μέν καταγόμενος έν Καίρψ
δέ γεννηθείς τών σχολών διδασκάλων τών αρίστων τοΰ Γ.νους. Ό
δέ περιβόητος πλαστογράφος Κωνσταντίνος Σιμωνίδης λέγει έν τή
'Συμαΐδι> δτι καί ό Άνθιμος Γαζής έν αυτή έσποόδασε πρό τοΰ
1780 ! Μετ’ αυτόν έδίδαξεν ό ’Ιωάννης Καλοδουκίδης (Μίγλης) τοΰ
όποιου δ υΐύς Συμεών διδάσκαλος ών έν Βυζαντίψ έγραψε τφ 1775
Χαριν τοΰ διδασκάλου Άδριανουπόλεως Νικολάου Γ. Κιρου ’Αριθ-
μητικήν καί Τριγωνομετρίαν έν τφ ΰπ’ άριθ. 95 (695) κιόδικι τοΰ
Γυμνασίου Άδριανουπόλεως, ώς άνέγραψεν ό καθηγητής Βασίλειος
Σιεφανίδης (έν ΒΖ. 1907 σ. 259). Ό ’Ιωάννης έγεννήθη ΰρχομένου
τοΰ ΙΗ' αίώνος έσποόδασεν έν Πάτμψ άπό τοΰ 1755 — 1758 καί
ε^τα έπανακάμψας είς την πατρίδα του διωρίσθη διδάσκαλος (ήδη έν
Αλεξάνδρειά ζή ό Νικήτας Κ. Μίγλης. (Μετά τόν Γρηγόριον διδά-
°καλος προσελήφθη ό τφ 1768 έν Σύμη γεννηθείς Μιχαήλ Σιπα-
Χιος ‘) (Βενέδικτος), σπουδάσας έν Άθωνι καί έν Κυδωνίαις. Έ-
διδαξε μέχρι τοΰ 1805, δτε χατέφυγεν είς ‘Ελλάδα χαί έπί Καποδι-
οτριου διωρίσθη τό μέν πρώτον διδάσκαλος Σπετσών 1828, είτα δέ
ΤΦ 1830 διευθυντής τής έν Πόρψ ‘Ιερατικής Σχολής, *) όπόθεν άπο·
Α»θεί;, μεεα τήν τοΰ Κσποδιστρίου δολοφονίαν, άπήλθεν είς Άγιον
0<?ος. δπου μελετών xui συγγράφων άπέθανε τφ 1840. Τό ανέκ-
δοτον Εΰαγγέλιον τοΰ Πάσχα αΰτοΰ έξέδοτο ό Μ. Γεδεών (Ανατο-
λικός Άσιήρ Κων)πόλεως Κ' 114—5). Τούτου έργον είναι καί ή
’ακολουθία είς τό Άξιον έστίν» (1854) καί ή «ακολουθία είς τούς
— 113 -
τίνος Βαρδαλάχος (1775—1830) Ix Χίου μέν καταγόμενος έν Καίρψ
δέ γεννηθείς τών σχολών διδασκάλων τών αρίστων τοΰ Γ.νους. Ό
δέ περιβόητος πλαστογράφος Κωνσταντίνος Σιμωνίδης λέγει έν τή
'Συμαΐδι> δτι καί ό Άνθιμος Γαζής έν αυτή έσποόδασε πρό τοΰ
1780 ! Μετ’ αυτόν έδίδαξεν ό ’Ιωάννης Καλοδουκίδης (Μίγλης) τοΰ
όποιου δ υΐύς Συμεών διδάσκαλος ών έν Βυζαντίψ έγραψε τφ 1775
Χαριν τοΰ διδασκάλου Άδριανουπόλεως Νικολάου Γ. Κιρου ’Αριθ-
μητικήν καί Τριγωνομετρίαν έν τφ ΰπ’ άριθ. 95 (695) κιόδικι τοΰ
Γυμνασίου Άδριανουπόλεως, ώς άνέγραψεν ό καθηγητής Βασίλειος
Σιεφανίδης (έν ΒΖ. 1907 σ. 259). Ό ’Ιωάννης έγεννήθη ΰρχομένου
τοΰ ΙΗ' αίώνος έσποόδασεν έν Πάτμψ άπό τοΰ 1755 — 1758 καί
ε^τα έπανακάμψας είς την πατρίδα του διωρίσθη διδάσκαλος (ήδη έν
Αλεξάνδρειά ζή ό Νικήτας Κ. Μίγλης. (Μετά τόν Γρηγόριον διδά-
°καλος προσελήφθη ό τφ 1768 έν Σύμη γεννηθείς Μιχαήλ Σιπα-
Χιος ‘) (Βενέδικτος), σπουδάσας έν Άθωνι καί έν Κυδωνίαις. Έ-
διδαξε μέχρι τοΰ 1805, δτε χατέφυγεν είς ‘Ελλάδα χαί έπί Καποδι-
οτριου διωρίσθη τό μέν πρώτον διδάσκαλος Σπετσών 1828, είτα δέ
ΤΦ 1830 διευθυντής τής έν Πόρψ ‘Ιερατικής Σχολής, *) όπόθεν άπο·
Α»θεί;, μεεα τήν τοΰ Κσποδιστρίου δολοφονίαν, άπήλθεν είς Άγιον
0<?ος. δπου μελετών xui συγγράφων άπέθανε τφ 1840. Τό ανέκ-
δοτον Εΰαγγέλιον τοΰ Πάσχα αΰτοΰ έξέδοτο ό Μ. Γεδεών (Ανατο-
λικός Άσιήρ Κων)πόλεως Κ' 114—5). Τούτου έργον είναι καί ή
’ακολουθία είς τό Άξιον έστίν» (1854) καί ή «ακολουθία είς τούς
•άκολουθία είς τό Άξιον έστίν» (1854) καί ή «ακολουθία είς τούς
'Αγίους ’Αναργύρους πάντα;», έγκριθεΐσα Ιδιοχείρως ύπό Γρηγορίου
Ε καί έγκώμια καί άκολουθίαι είς διαφόρους‘Αγίους (άνέκδοτα).
— 113
- Tinos Vardalachos (1775—1830) Ix Chios, originally from Cairo and born in the schools of the teachers of the best of G.nos. The
notorious forger Konstantinos Simonides says in 'Simaidi> that Anthimos Gazis also studied there before 1780! With him, Ioannis Kalodoukides (Miglis) taught whose
son Symeon, a teacher who in Byzantium wrote in 1775 Thanks to the teacher of Adrianople, Nikolaos G. Kirou, Arithmetic and Trigonometry in the following numbers. 95 (695) kiodic of the Adrianople Gymnasium, as recorded by Professor Vasilios Siefanidis (in BZ. 1907 p. 259). John was born at the beginning of the 18th century, taught in Patmos from 1755 to 1758, and then returned to his homeland and was appointed teacher (already in Alexandria) by Nikitas K. Miglis.
(After Gregory, Michael Sipa-Chios (Benedict), born in Symi, was hired as teacher in 1768. He studied in Athos and in Kydonias. He taught until 1805, when he fled to Greece and under Kapodistrias he was appointed first teacher in Spetses in 1828, then in 1830 director of the school in Porps. ‘Theological School, *) from where, after the murder of Kspodistrios, he went to Agios O<?os. Where he studied and wrote, he died in 1840.
The unpublished Gospel of his Easter was published by M. Gideon (Oriental Assyrian of Constantinople 2011-114-5). His work is also the ‘Servant in the Worthy’ (1854) and the "Acollege in the Saints All the Silver?", personally approved by Gregory E. and encomiums and acollege in various Saints (unpublished).
1) Manthanomvg from the manuscripts of Margaritos Konstantinidis Xtav in the National Library of Relics.
2) With this edition I gave oxc to the Ithakisian
Prokopios Dendrinos, who, having come to the Monastery of his penance
(of Saint Panteleimon) 4> Athos, died on 11 August 1848, while studying and writing. *Work of «this» * See the 11th edition of the 1848 edition. Nafplion 1832, 'Guide or "Introduction to the *Agrafas", Aegina 1831, *The Law of the one, holy 'Eastern Orthodox Church' Chonytoli 1836 and Christian teaching, Athens 1841. Ε'C 10 ^e and Thekaran in Iasi 1814.
114
Ό Ββνέδιχτος εΐχβ καί άλλον συμπολίτην Μάξιμον διδάσκαλον, σχο λαρχήσαντα τής Ίεροσολυμιτικής Σχολής άπό τοΰ τέλους τοΰ' ΙΗ' αίώνος μέχρι τοΰ 1820, γράψσντα ικανά. (Κεραμέως IB. Γ' 111—4), Τφ 1805 διδάσκαλον άπαντώμεν τόν (Ίωάννην (Ιερόθεον) Φωτιάδην Μαρκονήν, όσιις γεννηθείς τώ 1766 καί σπυυδάσας έν Σύμη. "Αθψ καί Σμύρνη (Δ. Χαβιαρά, περιγραφή Πανορμίτου κτλ. Σάμος 1911. 64) καί δ,δάξας μέχρι τοΰ 1817 αυτός μετά τοΰ άδελφοΰ Μιχαήλ άπήλθον είς Κων)πολιν καί έδίδαξαν έν Νεοχωρίφ (ίδέ Νεοχώριον) καί Γαλατά μέχρι 1831, ι) δτε δ μέν Ιερόθεος έπιστρέψας εδίδαξεν αΰθις έν Σύμη (1834—1839). 'Γψ 1839 —59 έχρημάτισεν ήγούμενος Ιΐανορμίτου καί άπέθανεν αυτόθι τώ I860, δ δέ Μιχαήλ παραμείνας εδίδασκεν ίδιωτικώς κατ’ οίκον έν τή οίκίρ τοΰ γενικού προξένου τής Ρωσίας Ζαχαρίου Ζαχάρωφ καί ’Αντωνίου Ζωγρ‘φου. Ό Μιχαήλ άπέθανε μετά τό 1857. Μετά τήν έπανάστασιν ή σχολή Σύμη; έγκατεστάθη έν τή Μεγάλη Ιΐαναγιρ τοΰ Κάστρου καί βρσδύτερον έν τή Έκκλησί? τοΰ 'Αγίου Γεωργίου, ής δεσπόζει τΐ άκρόπολις καί ήκμασε, πολλούς παραγαγοΰσα λογίους, κατά τόν Χαβιαράν *).
Benedict also had another fellow citizen, Maximus, a teacher, who headed the Jerusalem School from the end of the 18th century until 1820, writing ably. (Kerameos IB. 3' 111—4), In 1805 we find
John (Ierotheos) Photiades Markones, who was
born in 1766 and taught in Symi. He taught in Athens and Smyrna (D. Khaviaras, description of Panormitos etc. Samos 1911. 64) and taught until 1817. He, along with
his brother Michael,
returned to Constantinople and taught in Neochorif (see Neochorio) and Galata until 1831, when Hierotheos returned and taught there in Symi (1834—1839). From 1839—59 he was ordained abbot of Panormitos and He died there in 1860, while Michael remained and taught privately at home in the house of the Russian consul general Zachary Zakharov and Antony Zograf.
Michael died after 1857. After the revolution, the Symi school was established in the Great Garden of the Castle and later in the Church of St. George, which dominates the citadel, and flourished, producing many scholars, according to Khaviaran *).
Ή σχολή έξηκολοΰθη τό έ'ργον αυτής xui έν τοϊς μετέπειτα, S'" δα σκοντος τοΰ Νικάνδρου Φιλαδέλφου, μετά ιήν έκ Χίου άποχώρΉ" σιν τφ 1843 a) Έδίδαξαν έπίοης έν αυτή καί ό Νισύριος, *) μαθητήί
*Η σχολή έξηκολοΰθη τό έργον αυτής και έν τοΐς μετέπειτα, δι* 6i σκοντος του Νικανδρου Φιλαδέλφου, μετά τήν έκ Χίου άποχώρη* σιν τφ 1843 3) Έδίδιςαν έπίοης έν αυτή καί ό Νισύριος,4) μαθητή;
*The school continued its work even later, under the leadership of
Nikandros Philadelphus, after his departure from Chios in 1843. 3) Nisyrios,4) a student, also worked there.
1) Τούτου έςβδόθη 0*6 Λ. Χαβιαρά ή μελέτη περί τών δύο ευλογιών &
Πανορμίτη σ. 157—180.
2) Ή έν Σύμη σχολή τής τής Αγίας Μαρίνης.
3) Ούτος ήτο μαθητής Κυδωνιών καί τοΰ ορφανοτροφείου Καΐρη, έδι*
δαξε άπό τοΰ 1839 —43 έν Χίψ (Γ. Ζολώτο, 'Ιστορία Χίου Γ' 184—43, ένθ®
τό έκδοθέν πρόγραμμα τής σχολής). Μεθ’ δ άπήλθεν είς Σύμην και είτα
1852 έστάλη ηγούμενος τής έν Ρόδφ Μονής Τσαμπίκας τφ 1571 κτισθεί<πΚ·
Ήγόρασε δέ αυτόθι καί κτήμα έξοχον, έν φ και άπέΟανε τφ 1878, έν τφ
μεταξύ (1866—1872) έχρημάτισεν ηγούμενος τοΰ έν Σύμη Μοναστηριού του
Πανορμίτου. ΕΙκόνα τοΰ άνδρός έδημοσίιυσε ό Δ. Χαβιαρά; έν τή περί Π®,
νορμίτου μονογραφίρ.’Επαινεί δετόν άνδρα ό "Αγγλος άρχαιολόγος. NewtoO
έν Travel* and discorits in the Levant, Lon den 1865 τόμ. A' σ.
4) Γ. Παπαδοπούλου, Γενική γεωγραφική καί Ιστορική περιγραφή *·*·*.
Νισύρου, Νίσυρος (Σμύρνη) 1909 σ. 50. Κυρίλλου ΆΟανασιάδου έν €Σωτήρι*
"Αθηνών 1891 121—2 καί Χαβιαρά, Πανορμίτου, 133-4.—Michel Volonakis
1) This was the subject of the study on the two blessings of Panormitis by L. Khaviaras, pp. 157—180.
2) The school of Agia Marina in Symi.
3)
He was a student of Kydonia and the Kairis orphanage, and taught from 1839—43 in Chios (G. Zolotos, 'History of Chios III' 184—43, see the published program of the school). He then moved to Symi and in 1852 was appointed abbot of the Monastery of Tsambika in Rhodes, built in 1571. He bought a large estate there and died in 1878, and between (1866-1872) he served as abbot of the Monastery of Panormitos in Symi. A picture of the man was published by D. Khaviaras; in the book about P®, a standard monograph. The English archaeologist Newto praises this man. in Travel* and discorits in the Levant, London 1865, vol. A' p.
4) G. Papadopoulou, General geographical and historical description *·*·*. Nisyros, Nisyros (Smyrna) 1909 p. 50. Kyrillos Aoanasiadou in €Sotiri* "Athens 1891 121—2 and Khaviaras, Panormitou, 133-4.—Michel Volonakis The Island of Roses and her eleven Sisters , London 1922. in Symi;
The Island of Roses and her eleven Sisters , London 1922. έν λ. Σύμη·
